Οι κινήσεις που άλλαξαν την εικόνα και η “χαραμάδα” που θα αποτελέσει τον “φάρο”.

Ευχάριστη έκπληξη η σημερινή εικόνα της ομάδας , αν λάβουμε και τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στην διεξαγωγή των play out.

Μια ομάδα και μια πόλη που παλεύουν μόνοι τους απέναντι σε ένα ολόκληρο κατεστημένο που της κουνάει το δάκτυλο (αλήθεια, πόσο αστείο ακούγεται!!!) όρθωσαν σήμερα το ανάστημά τους και έδωσαν την υπόσχεση ότι αυτή την ομάδα θα την “λούζεστε” για πολλά χρόνια ακόμη. Θα ανεβαίνετε στην Ξάνθη και θα “φτύνετε αίμα”. Αρκεί, να δείχνουμε ποιοι είμαστε. Μια – δυο, οι νίκες έρχονται. Και το σημαντικό, ο κόσμος είναι ευχαριστημένος.

Από το πρώτο λεπτό ο αντίπαλος δεν πήρε ανάσα. Με μια τριάδα φωτιά πίσω από τον Κάστρο, (Ντζουρίσκοβιτς, Αμορίμ και Μπαριέντος) και μια άμυνα που συμμετείχε και αυτή στο επιθετικό παιχνίδι , ο ΑΟΞ δεν άφηνε τον Παναιτωλικό να περάσει το κέντρο. Τρίτη πάσα δεν υπήρξε ποτέ και ο Αμπάντ “ειδοποιήθηκε” ότι παίζει κι αυτός στο 42′.

 Πίεση, κάτω η μπάλα και ένα transition που είχαμε πολύ καιρό να δούμε , ήταν τα στοιχεία που έπρεπε να κάνουν τον “ηλεκτρονικό πίνακα” (που δεν έχουμε)  να γράφει τουλάχιστον 3-0.

Αφού αυτό δεν έγινε, στο β΄ ημίχρονο ήρθε η “δικαίωση”, το 1-0, που ξεκλείδωσε τον Φερνάντεθ και όλα έδειχναν ότι θα έρθουν κι άλλα γκολ. Δυστυχώς ήρθε ένα τραγικό λάθος από τον Κάστρο που εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι υπήρξε καθοριστικό για το τελικό αποτέλεσμα.

Πολλοί απόρησαν για την διπλή αλλαγή των Ντζουρίσκοβιτς και Αμορίμ. Οι δύο παίκτες είχαν καταναλώσει πολλή ενέργεια, όντες από τους καλύτερους του γηπέδου και από την στιγμή που η ομάδα έμεινε με 10 ήταν επιτακτικό ένα φρεσκάρισμα μπροστά ώστε να αναχαιτιστούν οι επιθέσεις της ομάδας του Αγρινίου. Τέτοιοι παίκτες υπήρχαν όπως οι Φοσέ και Στάρτζεον , οπότε αυτή η κίνηση ήταν δικαιολογημένη προκειμένου η ομάδα να μην κλειστεί πίσω. Άλλωστε ο Παναιτωλικός πέρα από το φάουλ, που ελέγχεται, δεν είχε καμία άλλη φάση μπροστά στην εστία του Αμπάντ. Φάσεις μέχρι το τελευταίο σφύριγμα είχε μόνο η Ξάνθη, ακόμη και με 10.

Εν κατακλείδι, οι παίκτες ήταν  “παρόντες”, ο Καραγεωργίου επίσης και το κυριότερο, παρών ήταν και ο κόσμος. Έξω από το γήπεδο, αλλά παρών.

ΥΓ. Η εικόνα του Γιώργου (μάλλον, δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά) που κοιτά από την χαραμάδα της καγκελόπορτας πρέπει να αποτελέσει τον “φάρο” για τον νέο ΑΟΞ. Ο κόσμος είναι πάντα εδώ!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *