Μικρέ, δες τον Τοροσίδη και δούλευε…

Ουδέποτε ήταν το μεγαλύτερο ταλέντο του κόσμου. Ούτε στην Ξάνθη ήταν αυτός που έλεγες ότι ξέρει να τριπλάρει, να βγάζει σέντρα “ξυραφιά”, να μαγεύει τον κόσμο με την τεχνική κατάρτιση.

Θυμάμαι τον Στεργαλλά ή τον Μπαϊκαρά για παράδειγμα. 500 κιλά μπάλα ο καθένας. Έλεγες, δεν μπορεί, αυτοί θα πάνε για μεγάλα πράγματα λίγο δουλειά παραπάνω να ρίξουνε. Άσχετα αν τους χ-ψ λόγους δεν συνέβη αυτό ειδικά στην περίπτωση του πρώτου. Προσωπικά, ποδοσφαιριστή σαν τον Στεργαλλά στα 17 του, δεν έχω ξαναδεί μέχρι σήμερα. Ποιος Μάνταλος ; Μιλάμε για ταχυδύναμο παίκτη που δικαιολογημένα έγινε “κράχτης” το όνομα του εκείνη την εποχή.

Ο Τοροσίδης όμως είχε κάτι που ΔΥΣΚΟΛΑ βλέπεις στην εποχή του 2000′. Όρεξη και αυτοπεποίθηση για αυτό που έκανε. Ήταν ένα παιδί που έπαιζε με “νεύρο” και το οποίο ΠΟΤΕ δεν καταλάβαμε ότι ήταν ένας άπειρος παίκτης που στα 18 του κλήθηκε να καλύψει το δεξί άκρο της άμυνας στην ομάδα. Δεν ήταν ένα ΤΥΠΙΚΟ δεξί μπακ με λίγα ανεβάσματα. Ίσα-ίσα, έπαιρνε προσπάθειες , δούλευε overlap, στήριζε το εξτρέμ αλλά δεν έχανε και την ευθεία στην τετράδα της άμυνας. Δεν θα τον έβλεπες εκτεθειμένο απέναντι στο εξτρέμ ή να χάνει τις αποστάσεις.

Όταν λοιπόν είσαι ποδοσφαιρικά “μάγκας”, έχεις μάθει να ΜΗΝ φοβάσαι τον αντίπαλο και παράλληλα ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ στην προπόνηση πράγματα που σου λείπουν , τότε εκ των πραγμάτων θα έρθει η δικαίωση. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Όταν θα έρθει η ώρα να παρουσιαστείς ΕΤΟΙΜΟΣ στο “γρασίδι”, θα πρέπει να το πράξεις. Αν τον Τοροσίδη τον έβλεπες να γίνεται “έρμαιο” του κάθε εξτρέμ, τρίτη ή τέταρτη ευκαιρία ΔΕΝ θα έπαιρνε. Ήταν όμως ΕΚΕΙ, παρών στα παιχνίδια, νοητικά και αγωνιστικά έτοιμος. Η καριέρα του ήταν θέμα δουλειάς και όχι συγκυριών.

Δεν ξέρω αν θα τον δούμε διοικητικά στην Ξάνθη. Καλό όμως είναι να χρησιμοποιείται το όνομα του από τους προπονητές των ακαδημιών. Είμαστε στην εποχή του Facebook, του Instagram και των “εύηχων” επιθέτων που κοσμούν έναν ποδοσφαιριστή. Είναι ο πιτσιρικάς 17 ετών ή 18, ΔΕΝ έχει κάνει ΤΙΠΟΤΑ στην ζωή του και εμφανίζεται από συγγενείς, παίκτες, προπονητές να είναι ΠΑΙΚΤΑΡΑΣ και ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΣ. Μπορεί ΟΝΤΩΣ να ξέρει μπάλα, να κάνει ποδαράκια με…το “έξω φάλτσο” και να σημαδεύει το δοκάρι στα φάουλ με επιτυχία. Αν ΔΕΝ το λέει η καρδούλα του…ότι και να γράψετε, είναι δώρον-άδωρον.

Και του Τοροσίδη…το έλεγε η καρδούλα του ποδοσφαιρικά.

ΥΓ : “Είναι τιμή μας, που συνεισφέραμε στην σημαντική εξέλιξη του καταξιωμένου και παλαίμαχου πλέον, ποδοσφαιριστή και του ευχόμαστε από καρδιάς μια εξίσου ανάλογη καριέρα σε ό,τι επιλέξει να κάνει.”. Αυτά τα λόγια κρατάμε από την ΠΑΕ ΑΟ Ξάνθη που με ανακοίνωση της ευχαρίστησε τον ποδοσφαιριστή για τα όσα προσέφερε.

1 Σχόλιο

  1. Όσο καλός ποδοσφαιριστής υπήρξε,άλλο τόσο αγνώμονας στάθηκε με την ομάδα που τον ανέδειξε!Οι ατυχείς δηλώσεις του 2 καλοκαίρια πριν τον έχουν μετατρέψει σε persona non grata.Μπορεί η νέα διοίκηση να θέλει να ρίξει γέφυρες επικοινωνίας με την ερυθρόλευκη πειραϊκή ΠΑΕ και καλά έκανε κι έβγαλε την ανακοίνωση.Για τον Τοροσίδη όμως η πόρτα είναι κλειστή για τον ΑΟΞ γιατί ο ίδιος το επέλεξε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *