Το παρωχημένο ποδόσφαιρο να αποτελέσει μια κακή ανάμνηση

Είναι αλήθεια ότι εδώ στην Ξάνθη έχουμε κουραστεί με το τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται ο ΑΟΞ. Μετά το 2015 όπου υπήρχε ένας Κλέιτον αλλά και παίκτες με ιδιαίτερο κίνητρο να προσφέρουν στον Σύλλογο , οι φίλοι του ΑΟΞ δεν έχουν δει ποδόσφαιρο που να τους ελκύει, που να τους κάνει να αγοράσουν ένα εισιτήριο διαρκείας και να γεμίσουν το γήπεδο.

Για αυτό και η φθίνουσα πορεία στον αριθμό των καρτών διαρκείας τα τελευταία χρόνια.

Μάλιστα ο μικρός αριθμός αγοράς καρτών μέλους από τον κόσμο , έχει προκαλέσει προβληματισμό και στην φετινή διοίκηση του ιδιοκτήτη κ. Bill Papas.

Το υψηλό budget για τα δεδομένα της κατηγορίας αποδείχτηκε τελικά ότι δεν παίζει μόνο του ποδόσφαιρο. Η κακή επιλογή προπονητή, η κακή προετοιμασία που είχε ως αποτέλεσμα τον πρωτοφανή μεγάλο αριθμό τραυματισμών ήταν οι κύριες αιτίες που η ομάδα δεν κατάφερε τελικά να επανέλθει στην SL1.

Όμως πέρα από όλα αυτά μία άλλη αιτία ήταν και ο τρόπος με τον οποίο αγωνιζόταν ο ΑΟΞ που αντικατόπτριζε την φιλοσοφία που είχε ο coach Popovic, η οποία ήταν η πλέον ανορθόδοξη. Δηλαδή, για να το ξεδιαλύνουμε, τι έλεγε ο Αυστραλοκροάτης; “Θα δουλέψουμε πάνω στην άμυνα ώστε να μην τρώμε γκολ και μπροστά εύκολα ή δύσκολα το γκολ θα έρθει. Γεμάτη εμπειρία οι παίκτες , πού θα πάει, ένα γκολ θα το βάλουν”. Καμία κουβέντα για ποδόσφαιρο δημιουργίας, πρωτοβουλίας και επιθετικής αποτελεσματικότητας.

Ο Μπάμπης Τεννές βρήκε λοιπόν μια τραγική αγωνιστική κατάσταση και μάλιστα χωρίς να έχει χρόνο να διορθώσει καταστάσεις. Έπρεπε να κυνηγάμε το μισό μηδέν προκειμένου να εξασφαλίζουμε με οποιοδήποτε τρόπο το τρίποντο. Άλλες φορές το αποτέλεσμα ερχόταν με χίλια βάσανα και άλλες όπως με τον Καραϊσκάκη, τα Τρίκαλα, τα Χανιά και τον Εργοτέλη , δεν μπορούσαμε να φανούμε αποτελεσματικοί. Όσο για αγωνιστική εικόνα… Τις περισσότερες φορές ήταν μέτρια. Στα ντέρμπι η ομάδα έδειχνε χαρακτήρα, πάθος για το αποτέλεσμα , για αυτό και τα καλά αποτελέσματα με Ιωνικό και Λεβαδειακό. Όλα αυτά χάρη στην προσωπικότητα και του Μπάμπη Τεννέ αλλά και των ποδοσφαιριστών.

Το παρωχημένο ποδόσφαιρο στην εποχή Popovic ήταν αποτέλεσμα νοοτροπίας του προπονητή και στην εποχή Τεννέ ήταν αποτέλεσμα, περισσότερο έκτακτης ανάγκης.

Πάμε στο χθεσινό παιχνίδι που ο κουρνιαχτός σήμερα έχει κατακαθίσει. Αν εξαιρέσουμε το πρώτο 20λεπτο που ο ΑΟΞ με πολύ καλή άμυνα , κυκλοφορία στο κέντρο και μια πίεση ψηλά κατάφερε να κρατά τον ρυθμό και να απειλεί με τον Έμπερτ στο 16΄. Όμως μέχρι τότε και χάρη στην άμυνα, τον Τάσο Παπάζογλου και τον Έμπερτ έδειχνε να προσεγγίζει σωστά το παιχνίδι. Από την άλλη ο Παναιτωλικός στο α΄ ημίχρονο δεν έδειξε κάτι ιδιαίτερο. Πέρα από καλό σουτ στο 20΄ δεν είχε άλλη στιγμή.

Φτάνουμε στο δεύτερο ημίχρονο. Κουράζεται ο Τάσος Παπάζογλου και αντί εκεί να φρεσκάρουμε την ομάδα βάζοντας γρήγορους παίκτες μπροστά , όπως τον Μικελτάτζε στην κορυφή και στα πλάγια Ντίνα και Σρόιγχεν προκειμένου και να κρατούν στην άμυνα τους παίκτες του Παναιτωλικού αλλά και να προσπαθούν μαζί με τον Έμπερτ να βρουν ελεύθερους χώρους στην κόντρα ώστε να γίνουμε κι εμείς απειλητικοί, διώχναμε την μπάλα ώστε να φτάσει αυτή στον Παπάζογλου Θ, όποτε αυτός έμενε ψηλά και δεν αμυνόταν,  για να προσπαθεί να βάζει πλάτη, να υποδέχεται την μπάλα και να ροκανίζει τον χρόνο. Εμείς από την τηλεόραση κοιτούσαμε τον χρόνο και κάναμε προσευχές. Πόσο πια να αντέξει η ομάδα στο σφυροκόπημα…. Φυσικό επακόλουθο το πέναλτι και το γκολ του Παναιτωλικού. Η αλλαγή του Τάτου , δυστυχώς, είναι ανάξια σχολιασμού.

Εν κατακλείδι, το γράφω , το γράφω και το ξαναγράφω κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Ο κόσμος της Ξάνθης , ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΕ, ΒΑΡΕΘΗΚΕ, να βλέπει αυτή την αγωνιστική εικόνα. Επειδή τώρα έχουμε και τον χρόνο αλλά και το χρήμα να φτιάξουμε μια ισχυρή ομάδα, μέλημά μας θα πρέπει να είναι ένας προπονητής που με την φιλοσοφία του, θα βάλει την ομάδα να παίξει ποδόσφαιρο. Αν δεν μπορεί να το κάνει αυτό και επιδοθεί κι αυτός στην τοποθέτηση λεωφορείων μπροστά από την εστία τότε θα είναι πολύ δύσκολο να έρθει ο κόσμος στο γήπεδο. Προπονητής και νέοι παίκτες πρέπει να έχουν ισχυρά κίνητρα για την καριέρα τους προκειμένου να προσφέρουν στον ΑΟΞ και να εκπληρωθούν οι στόχοι της ομάδας μας που φέτος δεν θα είναι μόνο η άνοδος αλλά και η δημιουργία μιας ισχυρής ομάδας που θα πρωταγωνιστεί και στην συνέχεια στην SL1.

Από σήμερα έχουμε περάσει την επόμενη μέρα. 

4 thoughts on “Το παρωχημένο ποδόσφαιρο να αποτελέσει μια κακή ανάμνηση

  1. Καλύτερο ποδόσφαιρο έπαιξε η ομάδα τη σεζόν 16 17 με Λαζιτς Βασιλακάκη Ντε Λούκας Τριάδα Λουσερο. Ο Τεννες εξαργύρωσε τη φετινή του σεζόν με τον πάγκο του Λεβαδειακού να τον περιμένει. Χαρά στο κουράγιο του… Για εμάς το όνομα του Χαβου μοιάζει ως το επικρατέστερο.

  2. ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΗ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΟΥ. Η ΞΑΝΘΗ ΛΟΓΩ ΤΟΝ ΠΑΙΚΤΩΝ ΕΠΑΙΖΕ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ. ΜΕ ΤΑΤΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΥΤΣΟ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΑΡΓΟ ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΦΡΕΝΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΠΑΙΖΟΥΝ

  3. έπεσαν οι διακόπτες ? δεν έχουμε νέα ?
    τεχνικό διευθυντή, προπονητή βρήκαμε ?
    δεν κινείται τίποτε ?

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *